Skip to main content
search

Enige ‘gezonde twijfel’ had Wesam Alassadi wel over werken in de gevangenis. “In het begin dacht ik ‘o jee, het zijn wel criminelen’. Maar na een paar dagen of weken of weken veranderde dat in ‘het zijn net patiënten’. En weer een paar dagen of weken later was het ‘het zijn net mensen’,” vertelt Alassadi. Al vijf jaar werkt hij met veel plezier in een PI en hij hoopt en verwacht dat nog heel lang te doen.

Wesam Alassadi was nog niet klaar met zijn huisartsenopleiding toen hij op een congres een standje tegenkwam van FMMU, de voorloper van medTzorg. Hun visie en missie – eerstelijnszorg toegankelijk willen maken voor kwetsbare doelgroepen – sprak hem erg aan. In de gevangenis hoeft iemand niet per se kwetsbaar te zijn, zegt Alassadi, maar de setting is wel kwetsbaar. Iemand zit vast, heeft misschien te maken met verslaving of psychosociale problemen. Dat maakt dat de gezondheidssituatie kwetsbaar kan worden. Dat in Nederland zorg van bijvoorbeeld een huisarts zo toegankelijk is, ook voor deze doelgroepen, is heel goed, vindt Alassadi. “In andere landen is dat lang niet altijd het geval. Sommige gedetineerden zijn ook verbaasd hoe goed het hier geregeld is. Dat is heel mooi om te zien.”

Net uit de schoolbanken

Alassadi draagt graag zijn steentje bij aan die toegankelijke zorg. Bij een eerdere stage bij de crisisdienst van de GGZ merkte hij al dat de psychiatrie hem lag. “Je komt daarbij in aanraking met andere aspecten van de mens dan alleen het somatische gedeelte, dat is heel mooi. Ik wil deze mensen graag helpen, voor zover dat kan.”

Vers van de huisartsenopleiding begon Alassadi als huisarts in de penitentiaire inrichting (PI). Eerst deed hij dat samen met twee andere huisartsen en een verpleegkundig specialist. Al na een paar weken werd hij gevraagd om de huisartsenzorg over te nemen, samen met de verpleegkundige. “Ik kwam net uit de schoolbanken en vond die verantwoordelijkheid heel spannend.” Maar Alassadi besloot het te doen.

Onlangs heeft de verpleegkundig specialist een andere baan gevonden. Nu werkt Alassadi vier dagen als huisarts in de PI en één dag in een huisartsenpraktijk. Momenteel is dat het gezondheidscentrum van medTzorg in Leeuwarden. Een reguliere huisartsenpraktijk die ook toegankelijk is voor kwetsbare doelgroepen zoals ex-gedetineerden, mensen met verslavingsproblematiek, dak- en thuislozen en sekswerkers.

Risico van het vak

Die mix van werkzaamheden noemt hij een mooie aanvulling op elkaar. Bovendien ziet hij door zijn werk in de huisartsenpraktijk alle soorten patiënten. In de PI zijn dat alleen mannen tussen de pakweg 20 en 60 jaar. Maar het werk in de PI heeft zijn hart toch wel gestolen. De dynamiek, de samenwerking met het team, de overleggen met de psychologische dienst, de directie en vele anderen, de hulpvragen: het past hem heel goed, vertelt Alassadi. “Ik haal er heel veel energie uit. Ik heb altijd zin om te werken. En ik rij altijd terug naar huis met net zo veel energie als aan het begin van de dag.” Sterker nog, aan het einde van de vakantie is Alassadi altijd weer toe aan werken. Tijdens zijn vakanties belde hij zelfs wel eens met de verpleegkundig specialist; even checken hoe alles liep, even overleggen.

Dat betekent niet dat alles altijd even leuk is, daar is Alassadi heel reëel in. “Je maakt mooie dingen mee, maar ook minder mooie dingen. Door hun achtergrond zitten de gedetineerden soms anders in elkaar. Ze zijn soms jaren dakloos of verblijven al heel lange tijd illegaal in Nederland. Dat doet iets met je als mens en het doet iets met je communicatie, in het formuleren van je hulpvraag.” Bedreigingen – al dan niet subtiel – zijn volgens Alassadi bijvoorbeeld inherent aan de doelgroep. Gedetineerden zijn ook niet altijd tevreden over de behandeling of de uitkomst van een consult. “Soms wordt een patiënt boos of roept hij iets. Daar moet je ook mee dealen. Maar daar raak je aan gewend. Het is ook het risico van het vak. Jij bent uiteindelijk de professional die daarmee om hoort te kunnen gaan.”

Taalliefhebber

Wat Alassadi een mooi extraatje aan het werk vindt, is dat hij patiënten ziet met veel verschillende nationaliteiten. De PI is een bijzondere gevangenis: het is een uitzetcentrum, bedoeld voor illegaal in Nederland verblijvende mannen die een strafbaar feit hebben gepleegd. Na hun detentie worden ze, indien mogelijk, naar hun land van herkomst uitgezet. Alassadi: “De hele wereld komt er naar je toe.” Voordat hij er ging werken, wist Alassadi helemaal niet van die achtergrond, maar hij vindt het een mooie toevoeging aan het werk. “Ik heb een Arabische achtergrond, dus ik kan met Arabisch sprekende mensen mijn consult in die taal doen. Daarnaast spreek ik Koerdisch en een woordje Turks en Frans. Voor mij als taalliefhebber is het heel mooi om die talen te blijven oefenen.”

Naast zijn vijfdaagse werkweek volgt Alassadi via medTzorg regelmatig nascholing. Hij heeft de acht modules van de Masterclass inmiddels bijna afgerond. Hij heeft op die nascholingsdagen niet alleen ervaring en expertise opgedaan, maar hij vond het ook leuk om er te sparren met collega’s uit andere PI’s en ervaringen uit te wisselen. Wellicht gaat hij nog de opleiding tot justitieel geneeskundige volgen. Alassadi ziet zichzelf immers nog lange tijd in de gevangenis werken. “Je wordt arts omdat je mensen wilt helpen. En dat geldt dus ook voor deze mensen, met al hun kwetsbaarheden.”

Interview door Anne Doeleman

Meer interviews

Lees meer interviews in onze jubileumbundel “Meegemaakt”

 

Print Friendly, PDF & Email
Close Menu